Dziś – 26 lutego obchodzimy 95. rocznicę ustanowienia Mazurka Dąbrowskiego polskim hymnem narodowym. W tym roku rocznica ta przypada w czasie szczególnym, ponieważ decyzją Sejmu RP, rok 2022 ustanowiono Rokiem Józefa Wybickiego – autora słów hymnu.

W lipcu 1797 roku -225 lat temu, gdy Józef Wybicki przybył do stacjonujących w Reggio Emilia we Włoszech legionów Józefa Henryka Dąbrowskiego, napisał „Pieśń Legionów Polskich we Włoszech”. Słowa pierwszej zwrotki hymnu „Jeszcze Polska nie zginęła, kiedy my żyjemy , Co nam obca przemoc wzięła szablą odbierzemy” odgrywały istotną rolę gdy Polacy walczyli o niepodległość. Dzięki prostym słowom oraz melodii znanej Polakom, pieśń ta zyskała ogromną popularność wśród samych żołnierzy. Pieśń błyskawicznie rozprzestrzeniła się na ziemiach polskich, podzielonych pomiędzy trzech zaborców. Jej popularność niepokoiła zaborców i w tym czasie treść była niejednokrotnie cenzurowana, zamieniana a nawet zakazywana.

Po I wojnie światowej i odzyskaniu niepodległości przez Polskę, pojawił się problem wyboru hymnu narodowego. Propozycji było kilka m. in. : „Boże, coś Polskę”, „Warszawianka 1831 r.” czy „Rota” Marii Konopnickiej. „Mazurek Dąbrowskiego” autorstwa Józefa Wybickiego został wprowadzony jako Hymn Narodowy Okólnikiem Nr 49 z 26 lutego 1927 r., ogłoszonym 30 czerwca 1927 roku w Dzienniku Urzędowym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych.

Hymn Polski towarzyszy nam w podniosłych i radosnych chwilach, dlatego warto pamiętać o jego historii. Ta pieśń łączy nas także niezależnie od miejsca.